Το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επιστρέφει από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου, με ένα πρόγραμμα που συνδυάζει το σύγχρονο διεθνές σινεμά, δημιουργούς με έντονο προσωπικό και πολιτικό στίγμα, ιδιαίτερα θεματικά αφιερώματα και μια σημαντική τιμητική διάκριση για τον ελληνικό πολιτισμό. Όπως ανακοινώθηκε νωρίτερα σήμερα, στη συνέντευξη Τύπου για τη φετινή διοργάνωση, ο Σταύρος Ξαρχάκος θα τιμηθεί με τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της προσφοράς του, ενώ το φεστιβάλ θα ανοίξει και θα κλείσει με δύο ταινίες που έχουν ήδη ξεχωρίσει στη διεθνή κινηματογραφική σκηνή.
Ο τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος στον Σταύρο Ξαρχάκο
Μια ξεχωριστή στιγμή της φετινής διοργάνωσης θα είναι η απονομή του τιμητικού Χρυσού Αλέξανδρου στον σπουδαίο Έλληνα συνθέτη, μαέστρο και ενορχηστρωτή Σταύρο Ξαρχάκο, ως αναγνώριση της συνολικής προσφοράς του στον ελληνικό πολιτισμό. Η βράβευση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, στις 17:15, στο Ολύμπιον, και θα ακολουθήσει ειδική προβολή της εμβληματικής ταινίας «Ρεμπέτικο» (1983) του Κώστα Φέρρη. Για την ταινία, ο Ξαρχάκος συνέθεσε νέα τραγούδια που αποπνέουν την αίσθηση αυθεντικών, παλιών ρεμπέτικων, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μουσική ταυτότητα ενός έργου που παραμένει σημείο αναφοράς για τον ελληνικό κινηματογράφο.
Με «Μινώταυρο» του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ η έναρξη
Το φεστιβάλ σηκώνει αυλαία με τον «Μινώταυρο» (2026), τη νέα ταινία του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ, ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς του σύγχρονου ρωσικού και διεθνούς κινηματογράφου. Πρόκειται για την επιστροφή του σκηνοθέτη στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία, έπειτα από μια μακρά περίοδο απουσίας, την οποία τα διαθέσιμα στοιχεία συνδέουν με την πολιτική εξορία και σοβαρά προβλήματα υγείας. Γνωστός από ταινίες όπως η «Επιστροφή», ο «Λεβιάθαν» και το «Χωρίς αγάπη», ο Ζβιάγκιντσεφ επιστρέφει με ένα έργο που ξεκινά ως οικογενειακό δράμα και σταδιακά αποκτά ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις. Η ιστορία, που περιγράφεται ως ελεύθερη διασκευή της «Άπιστης συζύγου» του Κλοντ Σαμπρόλ, εξελίσσεται σε μια αιχμηρή κριτική της κρατικής διαφθοράς και της ηθικής αποσύνθεσης, με φόντο τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ο «Μινώταυρος» φιλοδοξεί να αποτελέσει μία από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές του φετινού προγράμματος, επιβεβαιώνοντας τη διάθεση του φεστιβάλ να αναδείξει ταινίες που συνομιλούν άμεσα με τις πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις της εποχής μας.
Αυλαία με την «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι
Η λήξη του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχει προγραμματιστεί για την Κυριακή 15 Νοεμβρίου, με την προβολή της «Άγνωστης γυναίκας» (2026) της Μάι ελ-Τούκι, ταινίας που, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της διοργάνωσης, απέσπασε τον φετινό Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη μεταπολεμική Ευρώπη και ακολουθεί τη Μαρί, μια νεαρή οικιακή βοηθό που ετοιμάζεται να παντρευτεί τον πλούσιο εργοδότη της, Κρίστιαν. Το παρελθόν της, ωστόσο, απειλεί να ανατρέψει τη νέα ζωή που προσπαθεί να οικοδομήσει: κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχε συνάψει ερωτική σχέση με έναν Γερμανό στρατιώτη. Μέσα από την προσωπική ιστορία της ηρωίδας, η ταινία ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από το γυναικείο σώμα, την κοινωνική ηθική και τον τρόπο με τον οποίο οι επιλογές των γυναικών μετατρέπονται σε αντικείμενο δημόσιας κρίσης. Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται να βρεθεί και η πρωταγωνίστρια Ματίλντα Αρσέλ, δανικής και ελληνικής καταγωγής, η οποία τιμήθηκε στη Βενετία με το Volpi Cup Α΄ Γυναικείου Ρόλου.
Αφιέρωμα στον Εμίν Αλπέρ: Ένα σινεμά βαθιά πολιτικό και ανθρώπινο
Σημαντική θέση στο πρόγραμμα έχει και το αφιέρωμα στον Εμίν Αλπέρ, έναν από τους διακεκριμένους Τούρκους σκηνοθέτες της σύγχρονης εποχής. Το έργο του, με έντονο πολιτικό υπόβαθρο και παράλληλα βαθιά ανθρώπινη ματιά, φωτίζει τις αντιφάσεις, τις κοινωνικές εντάσεις και τους μηχανισμούς φόβου που διαμορφώνουν την τουρκική κοινωνία. Ο Αλπέρ θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει ταινίες από τη φιλμογραφία του, από το εκρηκτικό ντεμπούτο του «Πέρα απ’ τον λόφο» έως την πιο πρόσφατη δημιουργία του, «Salvation», η οποία απέσπασε την Αργυρή Άρκτο – Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Στις ταινίες του, οι κλειστοφοβικοί κόσμοι λειτουργούν συχνά ως μικρογραφίες ολόκληρης της κοινωνίας. Οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με απειλές, πραγματικές ή φανταστικές, που οδηγούν στην καχυποψία, τη βία και τη σύγκρουση. Με στοιχεία από το γουέστερν και το θρίλερ, ο σκηνοθέτης συνδυάζει τον κινηματογραφικό ρεαλισμό με την ιστορική και πολιτική αλληγορία, δημιουργώντας έργα που ξεπερνούν τα όρια μιας συγκεκριμένης γεωγραφίας.
Balkan Horror: Το σκοτεινό πρόσωπο του βαλκανικού σινεμά
Για όσους αναζητούν κάτι πιο ανορθόδοξο, το θεματικό αφιέρωμα "Balkan Horror" έρχεται να εξερευνήσει τις πιο παράξενες, ανατριχιαστικές και ανατρεπτικές πλευρές του βαλκανικού κινηματογράφου. Με καλτ δημιουργίες, B-movies, αιρετικά υβρίδια ειδών και ιστορίες που κινούνται ανάμεσα στον τρόμο, το παράλογο και το αλλόκοτο, το αφιέρωμα υπόσχεται να αναδείξει μια λιγότερο προβεβλημένη, αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κινηματογραφική παράδοση.
