Στο Motoazabu, μία από τις πιο κομψές και ήσυχες κατοικημένες περιοχές του Τόκιο, μια ιδιωτική villa αποδεικνύει ότι δύο διαφορετικές σχεδιαστικές κουλτούρες μπορούν να συνυπάρξουν χωρίς να χρειάζεται να χάσουν την ταυτότητά τους. Η Alessia Genova, επικεφαλής του Tihany Design, σχεδίασε μια κατοικία που αντλεί από τη ζεστασιά και την αισθητηριακή ποιότητα του ιταλικού design, ενώ παράλληλα υιοθετεί την πειθαρχία, την ακρίβεια και τη λιτότητα που χαρακτηρίζουν την ιαπωνική αρχιτεκτονική. Το αποτέλεσμα είναι ένα σπίτι που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά, αλλά αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από τα υλικά, τις αναλογίες και το φως.
Δύο κουλτούρες συνυπάρχουν με αρμονία
Η βασική ιδέα του project δεν ήταν η δημιουργία ενός υβριδικού μοντέλου. Αντίθετα, η Genova επέλεξε να αφήσει τις δύο σχεδιαστικές παραδόσεις να διατηρήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Η ιταλική προσέγγιση εκφράζεται μέσα από τη χειροτεχνία, την άνεση και την αγάπη για τα αντικείμενα με ισχυρή παρουσία, ενώ η ιαπωνική πλευρά εκφράζεται μέσα από την τάξη, την αφαίρεση και την προσεκτική διαχείριση του κενού. Αυτή η ισορροπία γίνεται αντιληπτή ήδη από την επιλογή των υλικών. Η τραβερτίνη χρησιμοποιείται στα δάπεδα και σε βασικές αρχιτεκτονικές επιφάνειες, ενώ η καρυδιά προσθέτει βάθος και θερμότητα. Η παλέτα παραμένει ουδέτερη, αφήνοντας τις φυσικές ιδιότητες της πέτρας και του ξύλου να πρωταγωνιστήσουν.
Το εντυπωσιακό σαλόνι που παραμένει ανθρώπινο
Η καρδιά της κατοικίας είναι το διώροφο σαλόνι, ένας μεγάλος κατακόρυφος όγκος που θα μπορούσε εύκολα να μοιάζει απρόσωπος. Εδώ, όμως, η κλίμακα μειώνεται χάρη στην επιλογή των επίπλων και στον τρόπο με τον οποίο τοποθετούνται μέσα στον χώρο. Ένα μεγάλο τζάκι από τραβερτίνη λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς, ενώ πάνω από το καθιστικό αιωρείται μια φωτεινή σύνθεση της Bocci. Καναπέδες και πολυθρόνες από τους Minotti, Giorgetti και Poliform οργανώνουν τον χώρο γύρω από τη συζήτηση και την καθημερινή ζωή. Η αίσθηση είναι πολυτελής, αλλά όχι επιδεικτική, καθώς η αρχιτεκτονική παραμένει πρωταγωνίστρια και τα έπιπλα λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία για να κατοικηθεί.
Ρυθμός, εναλλαγές και ιδιωτικότητα
Η Genova αντιμετώπισε τη μεγάλη κλίμακα της κατοικίας με μια σειρά από διαφορετικές εμπειρίες. Αντί όλοι οι χώροι να αποκαλύπτονται ταυτόχρονα, το σπίτι δημιουργεί εναλλαγές ανάμεσα σε ανοιχτά και πιο προστατευμένα σημεία. Μια ανοιχτή σκάλα διασχίζει το ύψος του σαλονιού και οδηγεί σε μια αιωρούμενη γέφυρα πάνω από το καθιστικό, δημιουργώντας ένα διαφορετικό σημείο θέασης πριν η κατοικία περάσει στους πιο ιδιωτικούς χώρους. Γύρω από τον κεντρικό όγκο βρίσκονται επίσης μια γυάλινη κάβα, ένας sushi πάγκος για οκτώ άτομα και το γραφείο. Κάθε ένας από αυτούς τους χώρους έχει διαφορετικό βαθμό ιδιωτικότητας και διαφορετικό ρυθμό.
Σχεδιασμένη γύρω από την καθημερινότητα
Η σχεδιαστική ομάδα δεν ξεκίνησε μόνο από την αισθητική των ιδιοκτητών, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι ζουν. Η κάβα, ο πάγκος για sushi, το γραφείο, τα dressing rooms, το γυμναστήριο και ακόμη και το golf simulator σχεδιάστηκαν γύρω από συγκεκριμένες συνήθειες και τελετουργίες της καθημερινότητας. Η λογική του tailor-made αποκτά έτσι μια πιο προσωπική διάσταση. Πρόκειται για έναν χώρο που θα μπορούσε να ανήκει μόνο στους συγκεκριμένους ανθρώπους, καθώς η αισθητική λειτουργεί ως αποτέλεσμα της ζωής τους και όχι το αντίστροφο.
Η κατοικία στο Motoazabu δεν είναι μια απλή άσκηση ανάμεσα στο ιταλικό και το ιαπωνικό design. Είναι περισσότερο μια μελέτη πάνω στην ισορροπία, ανάμεσα στη μεγαλοπρέπεια και την οικειότητα, την υλικότητα και το κενό, την κοινωνικότητα και την ιδιωτικότητα.
Με πληροφορίες από Architectural Digest
All Photos by Amaury Laparra
