Είναι κάπως παράδοξο το να ακούς Britney Spears μέσα σε ένα show της Chanel. Κι όμως, όταν το Gimme More ακούστηκε στο πρόσφατο show του Matthieu Blazy, δεν έμοιαζε καθόλου παράταιρο. Ίσως επειδή ο Blazy έχει ένα σπάνιο ταλέντο: ξέρει να παίρνει πράγματα που βρίσκονται ήδη βαθιά στη συλλογική μας μνήμη και να τα τοποθετεί σε ένα καινούριο περιβάλλον, χωρίς να τα κάνει να χάσουν αυτό που είναι.

Η επιλογή της Britney δεν ήταν ένα απλό fashion-week wink. Ήταν μια ολόκληρη εποχή που εισήλθε στο εμβληματικό Grand Palais. Τα 00s, το MTV, τα club nights, η pop ως θέαμα, η υπερβολή, η γυναικεία εικόνα που άλλοτε ελέγχεις και άλλοτε μοιάζει να σε ελέγχει. 

Και ξαφνικά, όλα αυτά συνυπήρχαν με τη Chanel!

Ο Blazy δε φοβάται τα πολύ γνωστά τραγούδια. Αυτό είναι ίσως που κάνει τις μουσικές επιλογές του τόσο ενδιαφέρουσες. Δεν ψάχνει απαραίτητα το obscure track που θα ανακαλύψουν οι fashion insiders. Αντιθέτως, συχνά επιλέγει τραγούδια που αναγνωρίζουμε αμέσως. Στις πασαρέλες του έχουν ακουστεί οι The Verve με το Bitter Sweet Symphony, οι a-ha με το Take On Me, αλλά και κομμάτια που κουβαλούν διαφορετικές δεκαετίες και διαφορετικές εκδοχές της pop κουλτούρας. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Γιατί όταν ένα τραγούδι είναι τόσο γνώριμο, δε χρειάζεται να μας εξηγήσει τίποτα. Οι πρώτες νότες αρκούν για να δημιουργήσουν μια προσωπική ιστορία μέσα στο μυαλό μας. Ο καθένας φέρνει τη δική του μαζί του. Κάπου εκεί η μουσική παύει να είναι soundtrack και γίνεται μέρος της συλλογής.

Νοσταλγία, αλλά χωρίς vintage φίλτρο

Από το Rhythm Is a Dancer των Snap! και το Runaway των The Corrs, στο ντεμπούτο του για τη Chanel, μέχρι το Just Dance της Lady Gaga, ο Matthieu Blazy δείχνει να έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στα τραγούδια που κουβαλούν ήδη τη δική τους ιστορία στην pop κουλτούρα. Στην πρώτη του Haute Couture συλλογή, μάλιστα, έβαλε στο ίδιο μουσικό σύμπαν τη Joan Baez, τη Nelly Furtado, το Bitter Sweet Symphony των The Verve και το Wonderwall των Oasis. Και στο πιο πρόσφατο show, η Britney Spears με το Gimme More ήρθε να προσθέσει μια ακόμη, χαρακτηριστική, pop αναφορά.

Fun fact: Το Rhythm Is a Dancer των Snap! κυκλοφόρησε το 1992 και έγινε ένα από τα μεγαλύτερα dance hits της δεκαετίας, φτάνοντας στο Νο.1 των charts σε πολλές χώρες. Ταίριαξε άψογα με τη νέα εποχή του οίκου, καθώς πρόκειται για ένα hit τόσο διαχρονικά αγαπημένο που φαντάζει σαν να κυκλοφόρησε στη σύγχρονη εποχή - όπως, άλλωστε, και ένα Chanel piece.

Στα shows του Blazy, η μουσική έχει σκηνοθετικό ρόλο. Ένα γνώριμο τραγούδι μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις ένα look, επειδή φέρνει μαζί του εικόνες, εποχές και προσωπικές αναμνήσεις. Ανάλογα τον ήχο, το κάνει πιο fun, πιο ρυθμικό και σίγουρα ακόμα πιο ενδιαφέρον. Αυτό εξηγεί και την ποικιλία των επιλογών του: από τη folk της Joan Baez και το βρετανικό rock των Oasis και των The Verve μέχρι τη dance pop των Snap!, τη Lady Gaga και τη Britney. Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος που να πρέπει να υπηρετήσει. Υπάρχει μόνο η διάθεση να δημιουργήσει απρόβλεπτες συνδέσεις.

Και τελικά, αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της μουσικής γλώσσας του Blazy. Δεν προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε όσα έχουμε ξανακούσει. Μας κάνει να τα ακούμε ξανά, αυτήν τη φορά μέσα σε ένα διαφορετικό σκηνικό - πιο fashionable από ποτέ.

Φωτογραφίες: Chanel