Στη Fashion Week του Παρισιού, όπου όλα είναι σχεδιασμένα για να τραβούν το βλέμμα -από τα ρούχα και τα αξεσουάρ μέχρι τα front rows και τα σκηνικά -ο Alessandro Michele αποφάσισε αυτή τη φορά να ζητήσει από τους καλεσμένους του να φέρουν κάτι που δεν φοριέται: ένα βιβλίο.

Για το show του Valentino για τη σεζόν Spring/Summer 2027, με τίτλο “Antibiblioteca”, οι προσκεκλημένοι έλαβαν μια μικρή πράσινη κάρτα με μια απλή οδηγία: να φέρουν ένα βιβλίο, καινούριο ή από την προσωπική τους βιβλιοθήκη. Μετά το show, τα βιβλία θα δωρίζονταν σε δημόσιες βιβλιοθήκες στο Παρίσι και άλλες πόλεις, μέσω οργανισμών όπως οι Bibliothèques Sans Frontières και Fauvettes City Club. Και φυσικά, ο Michele δεν επέλεξε τυχαία ούτε το αντικείμενο ούτε το σκηνικό.

Η «αντιβιβλιοθήκη» του Alessandro Michele

Το show πραγματοποιήθηκε στη Bibliothèque Sainte-Geneviève, μία από τις πιο ιστορικές βιβλιοθήκες του Παρισιού, απέναντι από το Πάνθεον. Ανάμεσα στα μακριά ξύλινα τραπέζια, τα μεταλλικά στοιχεία και τις ατελείωτες σειρές βιβλίων, το fashion show μετατράπηκε σχεδόν σε ένα λογοτεχνικό salon.

Ο τίτλος "Antibiblioteca" παραπέμπει στην ιδέα της "anti-library": μιας βιβλιοθήκης που δεν ορίζεται μόνο από όσα έχουμε διαβάσει, αλλά και από όσα παραμένουν ακόμη άγνωστα σε εμάς. Η ιδέα συνδέεται με τον Umberto Eco, ο οποίος είχε μια τεράστια προσωπική βιβλιοθήκη. Ο Nassim Nicholas Taleb χρησιμοποίησε αργότερα το παράδειγμα του Eco στο βιβλίο του The Black Swan για να εξηγήσει ότι τα αδιάβαστα βιβλία μας υπενθυμίζουν πόσα δεν γνωρίζουμε ακόμη.

Έτσι, η λογική είναι απλή αλλά συναρπαστική: η αξία μιας βιβλιοθήκης δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία που έχουμε διαβάσει, αλλά και σε εκείνα που δεν έχουμε διαβάσει ακόμη. Αντιπροσωπεύουν όσα δεν γνωρίζουμε, όσα μπορούμε να μάθουμε και, κυρίως, τις δυνατότητες που παραμένουν ανοιχτές μπροστά μας. Ο Michele μεταφέρει ακριβώς αυτή τη σκέψη στη μόδα.

Όπως ένα βιβλίο μπορεί να παραμένει για χρόνια κλειστό σε ένα ράφι χωρίς να χάνει την αξία του, έτσι και ένα ρούχο δεν χρειάζεται απαραίτητα να φορεθεί για να έχει λόγο ύπαρξης. Μπορεί να αποτελεί μια εικόνα, μια ιδέα, μια πιθανότητα, μια εκδοχή του εαυτού μας που δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ -αλλά εξακολουθεί να υπάρχει.

Η μόδα, με άλλα λόγια, γίνεται μια οπτική “antibiblioteca”.

Και οι καλεσμένοι αποκάλυψαν τη δική τους βιβλιοθήκη

Η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια ήταν ίσως αυτή: οι καλεσμένοι δεν κρατούσαν όλοι το ίδιο «αξεσουάρ». Ο καθένας έφερε ένα βιβλίο που, με κάποιον τρόπο, τον αντιπροσώπευε.

Η Cynthia Erivo έφτασε με το "Giovanni’s Room" του James Baldwin, ενώ ο Colman Domingo επέλεξε το "Mastering the Art of French Cooking" της Julia Child. Η Clairo έφερε το "Covert Joy" της Clarice Lispector, η Zoey Deutch το "The Sixth Extinction" της Elizabeth Kolbert και ο Alexander Skarsgård μια σουηδική έκδοση ισλανδικών παραμυθιών.

Ο Alessandro Borghi, από την άλλη, κρατούσε το "The Power of Now του Eckhart Tolle", ενώ η επιλογή της Vanessa Scalera ήταν το "Notes from Underground" του Fyodor Dostoevsky.

Αυτό έκανε το front row να μοιάζει λιγότερο με την κλασική παρέλαση celebrities και περισσότερο με μια «ζωντανή», προσωπική βιβλιογραφία. Για λίγες ώρες, το βιβλίο έγινε το πιο αποκαλυπτικό αξεσουάρ του Παρισιού.

Η σκέψη του "Antibiblioteca" δεν είναι απλώς ένα έξυπνο concept για ένα fashion show, αλλά ένας τρόπος να μιλήσει για τη μόδα πέρα από την κατανάλωση. Για τα ρούχα που μπορεί να αγοράσουμε αλλά να μη φορέσουμε ποτέ. Για τις εικόνες που δημιουργούν μια πιθανότητα. Για τον τρόπο με τον οποίο ένα ρούχο μπορεί να μας κάνει να φανταστούμε μια διαφορετική ζωή.

Στα notes της συλλογής, ο Michele γράφει ότι ακόμη και τα ρούχα που δεν θα φορέσουμε ποτέ μπορούν να μας μιλούν για τις ζωές που θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει. Η αξία τους, επομένως, δεν εξαντλείται στη χρηστικότητα ή στην κατανάλωση. Βρίσκεται και στη δυνατότητα που δημιουργούν να φανταστούμε κάτι διαφορετικό.