Η πραγματικότητα είναι πως -δυστυχώς ή ευτυχώς- δεν ανήκει στους πιο δημοφιλείς τενίστες της γενιάς του. Ίσως επειδή ποτέ δεν το επιδίωξε και ο ίδιος, ίσως επειδή γενικότερα είναι ένα πρόσωπο που έχει υιοθετήσει ένα διαφορετικό προφίλ. Ο Alexander Zverev -ωστόσο- αυτή τη στιγμή έχει κάνει ολόκληρο τον κόσμο να στρέψει την προσοχή του επάνω του, καθώς πριν από μερικές ώρες κατέκτησε το Roland Garros κι έγραψε κι αυτός τη δική του ιστορία στο Παρίσι.
Μία ιστορία, που από πίσω της κρύβει ένα πλούσιο background, για έναν άνθρωπο που έχοντας διαγνωστεί με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 στην ηλικία των τεσσάρων ετών, έπρεπε να ξεπεράσει πολλά εμπόδια για να φτάσει στο «σήμερα».
Η πιο δυνατή εικόνα
Επί σειρά ετών, ο ίδιος απέφευγε να μιλήσει ανοικτά και να μοιραστεί τη δική του ιστορία. Το θέμα του διαβήτη έμοιαζε να είναι taboo, ωστόσο, τα τελευταία χρόνια πήρε μία διαφορετική απόφαση. Το 2022, με μια ανάρτηση στα social media του, ο Zverev αποκάλυψε ότι από 4 ετών πάσχει από διαβήτη και για το λόγο αυτό αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ίδρυμα για παιδιά που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Στο διοικητικό συμβούλιο του «Alexander Zverev Foundation» που εδρεύει στο Αμβούργο, πρόεδρος είναι ο αδερφός του Zverev, Mischa, ενώ το ίδρυμα έχει σκοπό την παροχή ινσουλίνης και φαρμάκων σε παιδιά σε αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς και στην υποστήριξη παιδιών με διαβήτη παγκοσμίως.
«Είμαι στην προνομιακή κατάσταση να κάνω μια ζωή που πάντα ήθελα να κάνω. Πάντα ήθελα να παίζω τένις, να ταξιδεύω σε τουρνουά σε όλο τον κόσμο και να είμαι ένας από τους καλύτερους τενίστες στον κόσμο», είχε πει τότε για να συνεχίσει: «Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν είναι όλα τα παιδιά τόσο τυχερά, και ως εκ τούτου είναι πολύ σημαντικό για μένα να δώσω κάτι πίσω και να βοηθήσω άλλους πληγέντες στο δρόμο τους». Από τη στιγμή που πήρε την απόφαση να μοιραστεί τη δική του ιστορία, ο κόσμος γνώριζε πια τα πάντα κι έκτοτε, έχουμε δει τον Zverev να μην «κρύβεται», όπως το έκανε στο παρελθόν. Αυτό συνέβη και χθες, στο Παρίσι.
Την ώρα που έδινε τη δική του, σπουδαία μάχη στον μεγάλο τελικό του Roland Garros, ο Γερμανός έπρεπε να κάνει την απαραίτητη ένεση ινσουλίνης κι αυτό ακριβώς συνέβη, βάζοντας ένα τέλος στο taboo που έκανε ακόμη και τον ίδιο να κρύβει για χρόνια ολόκληρα την πλήρη αλήθεια για τη δική του πραγματικότητα.
Alexander Zverev had to give himself an insulin shot during the French Open Final.
— Yahoo Sports (@YahooSports) June 7, 2026
Zverev is Type 1 diabetic. pic.twitter.com/6mPnrBM8xC
Ο Zverev διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1, σε ηλικία τεσσάρων ετών κι από τότε λαμβάνει ενέσιμα ινσουλίνη, κάτι που πλέον κάνει και στην επαγγελματική του καριέρα στο τένις στη διάρκεια των διαλειμμάτων στους αγώνες. Στα πρώτα του βήματα κι όσο ήταν ακόμη μικρότερος, ήταν αρκετοί αυτοί που τον συμβούλευαν να μην ασχοληθεί επαγγελματικά με τον αθλητισμό, καθώς θεωρούσαν πως θα ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί, ωστόσο, ο ίδιος ξεπέρασε την κάθε ανησυχία, τον κάθε περιορισμό και ζώντας με τον διαβήτη, έχει εξελιχθεί σε έναν top-level τενίστα, που εντός court δίνει τις δικές του μάχες κι έξω από αυτό, στέκεται δίπλα σε παιδιά που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με εκείνον...
The big moment
Χρειάστηκε πέντε σετ, αλλά και 3.5 ώρες μέχρι να «λυγίσει» τον Flavio Cobolli και να κατακτήσει τον πρώτο τίτλο Grand Slam στην καριέρα του, μετά από τρεις χαμένους τελικούς. O Alexander Zverev αυτή τη φορά τα κατάφερε! Το Νο2 του κόσμου, επικράτησε του Ιταλού (Νο14) 6-1, 4-6, 6-4, 6-7(5), 6-1 και έγινε ο πρώτος παίκτης από τη χώρα του που φτάνει σε major τίτλο, μετά από 30 χρόνια και τον Boris Becker, αλλά και ο πρώτος Γερμανός που κατακτά το Roland Garros στην εποχή των Open. Αυτός ήταν ο 25ος τίτλος του, σε 42 τελικούς κι ο πρώτος φετινός, αλλά και ο πρώτος μετά από τον Απρίλιο του 2025 (BMW Open), με τον Γερμανό να κατακλύζεται από συναισθήματα στη δική του, iconic στιγμή.
«Ήταν ένας συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Στην αρχή δεν πίστευα ότι είχα κερδίσει. Μετά είδα την ομάδα μου και όλους να πανηγυρίζουν. Εκεί ήταν που συνειδητοποίησα ότι είχα νικήσει, ειδικά όταν είδα τον πατέρα μου να σηκώνει τα χέρια του ψηλά. Τότε ήταν που πραγματικά το κατάλαβα: "Εντάξει, κέρδισα".
Όταν βρισκόμουν πεσμένος στο έδαφος, όλα τα συναισθήματα βγήκαν στην επιφάνεια, γιατί αυτό το γήπεδο είναι πολύ ιδιαίτερο για μένα, τόσο με θετικό όσο και με αρνητικό τρόπο. Εδώ έζησα μερικές από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής και της καριέρας μου. Ήμουν ξαπλωμένος σε αυτό το γήπεδο τραυματισμένος και δεν ήξερα αν θα ξαναπαίξω ποτέ. Έχασα έναν τελικό Grand Slam εδώ. Όλες αυτές οι αναμνήσεις παραμένουν μαζί μου, αλλά αυτή η νίκη τις ξεπερνά όλες», ήταν μεταξύ άλλων τα πρώτα του λόγια. Ήταν πολύ «φορτισμένος», συγκινημένος και πρόσθεσε:
«Είχα κράμπες. Αντιμετώπιζα κάποιες σωματικές δυσκολίες, αλλά δεν πιστεύω ότι οι κράμπες ήταν πραγματικά σωματικές. Νομίζω ότι ήταν περισσότερο πνευματικές. Ήμουν πολύ σφιγμένος, πολύ φορτισμένος συναισθηματικά και κάπως ασταθής στο τέταρτο σετ. Στην πραγματικότητα πιστεύω ότι οι κράμπες με βοήθησαν με έναν περίεργο τρόπο. Νομίζω ότι χαλάρωσα λίγο, άρχισα να χτυπώ τα χτυπήματά μου πιο ελεύθερα και απλώς άφησα το παιχνίδι να κυλήσει».
Ήταν η δική του στιγμή και την απόλαυσε. Πιο παλιά, είχε ακούσει πολλούς να του λένε πως θα ήταν καλύτερο να βάλει ένα... φρένο στα όνειρά του, αλλά ο ίδιος το αρνήθηκε. Τώρα, στα 29 του χρόνια, ο Alexander Zverev μπορεί να κοιτάζει πίσω και να αισθάνεται πως έκανε πραγματικά τη σωστή επιλογή...
