Η αρχιτεκτονική ήταν το πρώτο δημιουργικό πεδίο που κέρδισε τη Νικολέττα Λέκκα. Οι σπουδές της διαμόρφωσαν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τον σχεδιασμό, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην καθαρότητα των γραμμών, στα υλικά και στη διαχρονικότητα, στοιχεία που σήμερα μεταφέρει αυτούσια στις συλλογές του ομώνυμου jewellery brand της. Για εκείνη, το κόσμημα δεν απέχει ιδιαίτερα από ένα αρχιτεκτονικό project - και τα δύο καλούνται να συνυπάρξουν αρμονικά με τον άνθρωπο, να εξυπηρετήσουν μια ανάγκη και, ταυτόχρονα, να προκαλέσουν συναίσθημα.

Αυτή η προσέγγιση γίνεται αμέσως αντιληπτή και στο σπίτι όπου ζει μαζί με τον σύντροφό της, Βαγγέλη Λιάκο, συνιδρυτή του δημιουργικού γραφείου Beetroot Studio. Ένα υπέροχο νεοκλασικό στην Παύλου Μελά, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου περνούν την καθημερινότητά τους αλλά και ένα μεγάλο μέρος της δημιουργικής τους πορείας. Εδώ γεννιούνται ιδέες, προκύπτουν νέα projects και, πολλές φορές, η Νικολέττα κατασκευάζει τα κοσμήματά της στο χέρι, μετατρέποντας το σπίτι σε ένα μικρό εργαστήριο.

Η ίδια μάς ανοίγει τις πόρτες ενός κατάλευκου διαμερίσματος με παριζιάνικη αύρα, όπου η ιστορία του κτιρίου συνυπάρχει με σύγχρονα design κομμάτια, έργα τέχνης και αντικείμενα που έχουν αποκτηθεί σε ταξίδια ή ύστερα από ατελείωτες αναζητήσεις σε vintage αγορές. Από την πρώτη κιόλας στιγμή γίνεται φανερό πως πρόκειται για έναν χώρο που εξελίσσεται διαρκώς, ακολουθώντας τον τρόπο ζωής των ανθρώπων του.

Το χολ δίνει αμέσως τον τόνο για όσα ακολουθούν. Ένα παλιό γαλλικό τραπέζι και έργα της Beetroot στους τοίχους τραβούν αμέσως την προσοχή. Από το κατώφλι, το βλέμμα οδηγείται προς την περίτεχνη πόρτα της κρεβατοκάμαρας, ένα από τα αυθεντικά αρχιτεκτονικά στοιχεία που διατηρήθηκαν, διαφυλάσσοντας τον χαρακτήρα του διαμερίσματος. Περνώντας στο εσωτερικό της, η ατμόσφαιρα αλλάζει: το σκανδιναβικού στιλ κρεβάτι της Coco-Mat, τα λευκά κλινοσκεπάσματα, τα χειροποίητα κεραμικά φωτιστικά και οι λιτές γραμμές δημιουργούν έναν χώρο αφιερωμένο στην ξεκούραση. Και όλα αυτά μπροστά από έναν μπλε τοίχο, τον οποίο το ζευγάρι επέλεξε σκόπιμα για να δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με την κατά τα άλλα ουδέτερη χρωματική παλέτα. Σε λευκές και μπλε αποχρώσεις είναι και το έργο του Γιάννη Μόραλη, που κοσμεί το σημείο πάνω από το κρεβάτι.

Ωστόσο, η καρδιά του σπιτιού χτυπά στο σαλόνι. Τα μεγάλα παράθυρα λούζουν τον χώρο με φυσικό φως (μπροστά από αυτά προκύπτει και η ιδανική γωνία για τα αγαπημένα τους φυτά), αναδεικνύοντας το εντυπωσιακό ύψος των τοίχων και τα αυθεντικά γύψινα που μαρτυρούν την ιστορία του σπιτιού. Το βλέμμα περιπλανιέται ανάμεσα σε κομμάτια που προέρχονται από διαφορετικές εποχές και χώρες. Τα μεταλλικά τραπεζάκια της B&B Italia είναι τοποθετημένα μπροστά από τον navy blue καναπέ, ενώ στη βιβλιοθήκη της Ferm Living τη θέση τους έχουν βρει λευκώματα, βιβλία, περιοδικά, καθώς και μερικά σπάνια διακοσμητικά αντικείμενα που αξίζει να αφιερώσεις λίγο χρόνο για να τα παρατηρήσεις. Τα ζωγραφικά έργα, μάλιστα, υπενθυμίζουν πως η τέχνη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του interior design.

Συνεχίζοντας προς την τραπεζαρία, το ύφος παραμένει συνεπές αλλά αποκτά έναν πιο έντονο σχεδιαστικό χαρακτήρα. Το τραπέζι του Eero Saarinen πλαισιώνεται από καρέκλες Vitra και &Tradition, ενώ το Tom Dixon φωτιστικό και το iconic floor lamp "Grasshopper" της Gubi δίνουν ατμόσφαιρα στο όλο σκηνικό. Εκεί, ένας παλιός μπουφές που βρέθηκε σε παλιατζίδικο αποκτά νέα ζωή, φιλοξενώντας έργα της Beetroot, ενώ μια vintage γαλάζια ντουλάπα λειτουργεί ως το πιο αναπάντεχο στοιχείο του χώρου.

«Παρότι έξω η πόλη κινείται ασταμάτητα, μέσα στο σπίτι επικρατεί μια ηρεμία. Αυτό που με χαλαρώνει περισσότερο είναι να βλέπω το φως να αλλάζει μέσα στον χώρο όσο πέφτει το απόγευμα. Είναι μια μικρή καθημερινή τελετουργία που με βοηθά να αποσυμπιεστώ.»

Η κουζίνα ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική λογική. Κατασκευασμένη από σίδερο, με πάγκο από μαύρο όνυχα και σχεδιασμένη από τον Βαγγέλη Λιάκο, αποπνέει μια πιο αυστηρή αισθητική, χωρίς να χάνει τη ζεστασιά της. Πάνω στον πάγκο βρίσκονται προϊόντα του πολυβραβευμένο γαστρονομικού και σχεδιαστικού project από τη Θεσσαλονίκη, Yiayia & Friends, μικρές καθημερινές λεπτομέρειες που χρησιμοποιούνται και δεν υπάρχουν απλά και μόνο για να διακοσμούν τον χώρο.

Σε ολόκληρο το σπίτι, οι ισορροπίες μοιάζουν να προκύπτουν αβίαστα. Design αντικείμενα, μοντέρνα έπιπλα και άλλα από περασμένες δεκεατίες, ευρήματα από vintage markets, πίνακες γεμάτοι χρώματα και προσωπικά αντικείμενα συνθέτουν ένα περιβάλλον που με έναν μαγικό τρόπο δε χάνει τη συνοχή του. Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία του χώρου: πως, παρά την πληθώρα ετερόκλητων στοιχείων, τίποτα δε μοιάζει ξένο ή υπερβολικό - όλα έχουν βρει τη θέση τους.

A quick Q&A with the hostess

Τι αγαπάς περισσότερο σε αυτό το σπίτι;

Το φως του. Μπαίνει άπλετο, ζεστό και μεταμορφώνει τον χώρο όλη μέρα.

Και ποια είναι η αγαπημένη σου γωνία μέσα σε αυτό;

Το σαλόνι, δίπλα στο παράθυρο. Εκεί ξεκινάω την ημέρα μου με μια κούπα τσάι, κι εκεί την κλείνω μαζί με τον άνθρωπό μου.

Τι παίζει συνήθως στα ηχεία σου;

Ο Off Radio ή κάποια από τις playlists της NON. Η μουσική αλλάζει μέσα στη μέρα: το πρωί ακούω κυρίως κλασική μουσική, ενώ όσο περνάει η ώρα καταλήγω συχνά σε ηλεκτρονικούς ήχους.

Ποια αντικείμενο/έπιπλο έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου;

Η βιβλιοθήκη, την οποία σχεδιάσαμε μαζί με τον Βαγγέλη την περίοδο του lockdown. Κρατά βιβλία, αλλά και μικρές αναμνήσεις της ζωής μας.

Μια στιγμή που θα θυμάσαι πάντα σε αυτόν τον καναπέ;

Όλες εκείνες οι φορές που καθόμασταν όλοι μαζί σε αυτόν τον καναπέ. Πριν από μερικά χρόνια χωρούσαμε άνετα να καθόμαστε και να ξαπλώνουμε μαζί - ο Βαγγέλης, εγώ και τα παιδιά. Ήταν το σημείο όπου μαζευόμασταν για ταινίες, συζητήσεις και μικρές καθημερινές στιγμές. Τώρα που τα αγόρια έχουν μεγαλώσει, έχουν μπει στην εφηβεία και έχουν ψηλώσει τόσο, σχεδόν δε χωράμε πια όλοι μαζί. Και ίσως αυτό είναι που τον κάνει ακόμα πιο πολύτιμο: ο καναπές έχει κρατήσει μέσα του μια ολόκληρη εποχή της οικογένειάς μας.

Σε μια υποτιθέμενη έκτακτη ανάγκη, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα έπαιρνες μαζί σου;

Ίσως ένα αγαπημένο κόσμημα. Όχι για την αξία του, αλλά γιατί κουβαλάει ιστορίες, στιγμές και συναισθήματα. Είναι από εκείνα τα αντικείμενα που δύσκολα αντικαθίστανται.

Τι ήταν αυτό που όταν βρήκε τη θέση του μέσα σε αυτό το σπίτι ήσουν πολύ ενθουσιασμένη και πλέον το μετανιώνεις;

Μάλλον το ντους στο μπάνιο. Όταν ανακαίνισα το σπίτι, αντικατέστησα την παλιά μαντεμένια μπανιέρα με ένα σύγχρονο ντους, γιατί μου φάνηκε πιο πρακτικό και πιο ταιριαστό με τον χώρο. Σήμερα, ίσως να το έχω μετανιώσει λίγο. Υπάρχουν μέρες που θα ήθελα πολύ να μπορώ να γεμίσω μια μπανιέρα και να χαλαρώσω μέσα της.

Πώς είναι να ζεις σε μια από τις πιο κεντρικές γειτονιές του κέντρου;

Ζω πιο αυθόρμητα. Η πόλη γίνεται προέκταση του σπιτιού μου. Μπορώ να περπατήσω σχεδόν παντού, να συναντήσω φίλους χωρίς ιδιαίτερο προγραμματισμό και να νιώθω ότι βρίσκομαι πάντα μέσα στον παλμό της. Παράλληλα, το σπίτι λειτουργεί σαν ένα ήρεμο καταφύγιο, οπότε υπάρχει μια πολύ όμορφη ισορροπία ανάμεσα στην ένταση της πόλης και την ηρεμία του προσωπικού χώρου.

Ένα τεράστιο σπίτι μόνη σου vs. ένα δωμάτιο μόλις 30 τ.μ. με την τέλεια παρέα. Τι επιλέγεις;

Χωρίς δεύτερη σκέψη, το δεύτερο. Ένα σπίτι, όσο όμορφο και μεγάλο κι αν είναι, αποκτά αξία από τους ανθρώπους με τους οποίους το μοιράζεσαι. Προτιμώ έναν μικρό χώρο γεμάτο γέλια, συζητήσεις και στιγμές, παρά ένα τεράστιο σπίτι χωρίς την κατάλληλη παρέα. Στο τέλος, αυτό που θυμόμαστε δεν είναι τα τετραγωνικά, αλλά οι άνθρωποι και οι στιγμές που ζήσαμε μέσα σε αυτά.

Τι σημαίνει σπίτι για σένα;

Να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου.

Φωτογραφίες & βίντεο: Χριστίνα Δημητριάδου