Η Κατερίνα Διονυσοπούλου και ο Billy Mavropoulos είναι το δημιουργικό δίδυμο πίσω από το Bureau de Change, το αρχιτεκτονικό γραφείο που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει διεθνώς για τον τρόπο που μετατρέπει την αρχιτεκτονική σε εμπειρία, συνδυάζοντας την αυστηρή σχεδιαστική σκέψη με μια πιο τολμηρή, θεατρική και παιχνιδιάρικη προσέγγιση του χώρου. Με σπουδές και εμπειρία σε κορυφαία γραφεία, αλλά και με έργα που έχουν αφήσει έντονο αποτύπωμα, η πορεία τους κινείται ανάμεσα στην υψηλή αρχιτεκτονική και τον πειραματικό σχεδιασμό.

Το Bureau de Change μέσα από τις σημαντικές διεθνείς διακρίσεις που έχει αποσπάσει, όπως το FX Breakthrough Talent of the Year (2016) και το Sunday Times Architect of the Year (2019), επιβεβαιώνει τη σταθερά ανοδική του πορεία σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πεδίο.

Πού σας πετυχαίνουμε αυτήν την περίοδο;

Μεταξύ Αθήνας, Λονδίνου και Παρισιού, όπου σύντομα ολοκληρώνουμε ένα από τα πιο πρόσφατα έργα μας. Η έδρα μας είναι το Λονδίνο, όπου μένουμε και είναι και η βάση του γραφείου μας. Τα τελευταία χρόνια μοιράζουμε το χρόνο μας μεταξύ των δύο πόλεων, όπου έχουμε διάφορα project σε εξέλιξη.

Κι αν έπρεπε να δώσετε έναν ορισμό στην αρχιτεκτονική δημιουργία, ποιος θα ήταν αυτός;

Είναι ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε τον κόσμο και πρέπει να μας κάνει χαρούμενους, καλύτερους και περήφανους.

Με τρεις λέξεις, πώς θα περιγράφατε τη σχεδιαστική σας φιλοσοφία;

Αν θέλετε καλύτερα με μία πρόταση, ο τρόπος που περιγράφουμε την εργασία μας είναι: «σύγχρονη, με μεγάλη δόση καινοτομίας (κυρίως στα υλικά), ενώ ταυτόχρονα έχει και μία νοσταλγία και κάτι από το παρελθόν».

Ποια αποτυχία σας αποδείχθηκε τελικά δώρο;

Πριν από μερικά χρόνια χάσαμε έναν διαγωνισμό στο Λονδίνο. Τελικά το project αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ, το γραφείο που το κέρδισε ταλαιπωρήθηκε πολύ, ενώ την ίδια περίοδο μας δόθηκαν από τον ίδιο πελάτη άλλα δύο project, χωρίς τη συμμετοχή μας σε κάποιο διαγωνισμό.

Ποιο κομμάτι της διαδικασίας της δουλειάς σας είναι το αγαπημένο σας;

Η αρχή και το τέλος. Όταν οι ιδέες διαμορφώνονται και όταν στο τέλος τις βλέπουμε υλοποιημένες.

Κι όταν η έμπνευση δεν έρχεται, τι κάνετε;

Στο γραφείο εργαζόμαστε ομαδικά «χτίζουμε» όλοι μαζί ο ένας πάνω στις ιδέες του άλλου. Συνεπώς, το στοιχείο της έμπνευσης πάντα υπάρχει.

Αν αύριο σας έπαιρναν τον τίτλο «αρχιτέκτονες», τι θα συνεχίζατε να κάνετε έτσι κι αλλιώς;

Design. Νομίζω ότι δεν θα σταματήσουμε ποτέ να βλέπουμε τα πράγματα δημιουργικά, είτε σε μεγάλη, είτε σε μικρή κλίμακα.

Ποιο ρίσκο τολμήσατε και δεν το μετανιώσατε;

Να ξεκινήσουμε το γραφείο μας εδώ στο Λονδίνο, ως δύο Έλληνες χωρίς γνωριμίες, χωρίς αρχικό κεφάλαιο και σε μία περίοδο μεγάλων αλλαγών για τη χώρα.

Ποιον άτυπο κανόνα απολαμβάνετε να σπάτε;

Το ότι υπάρχουν κανόνες. Τα περισσότερα project μας ξεκινάνε με βάση το τι έχει ξαναγίνει και το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς διαφορετικό από αυτό.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο «όχι» που έχετε μάθει να λέτε;

Όταν αρνούμαστε ένα καινούργιο project – πελάτη, που θεωρούμε ότι δεν συμφωνεί με τις αρχές και τη φιλοσοφία του γραφείου μας.

Τι δε διαπραγματεύεστε πια όπως παλιά;

Τον χρόνο μας. Την αξία που έχει το έργο μας, όχι μόνο δημιουργικά και θεωρητικά, αλλά ουσιαστικά και πρακτικά. Τα κτίριά μας και οι χώροι μας αποκτούν, εκτός των άλλων, μεγάλη οικονομική αξία από άποψη πωλήσεων και ενοικιάσεων.

Όταν κλείνει η πόρτα του «γραφείου» τι μένει;

Τα έργα μας που τα βλέπουμε στους δρόμους του Λονδίνου, του Παρισιού, της Αθήνας, της Σεούλ, του Τελ Αβίβ και της Νέας Υόρκης.

Αν έπρεπε να πάρουμε ένα στοιχείο από τη σημερινή επικαιρότητα για να σχολιάσουμε και να εμπνευστούμε, ποιο θα ήταν κατά βάση και γιατί;

Το γεγονός ότι πλέον τείνουμε όλοι να κοιτάμε τις οθόνες των κινητών μας και να μην παρατηρούμε γύρω μας. Αυτό έρχεται σαν πρόκληση στην Αρχιτεκτονική, η οποία προσπαθεί, μέσα από τα έργα της, να κάνει τους ανθρώπους να κοιτάζουν ψηλά, δεξιά και αριστερά, ακόμη και στο έδαφος, όταν περπατάνε σε μια πόλη.

Ποια η γνώμη σας για τη σημερινή επαφή της τεχνολογίας με την αρχιτεκτονική και το σχέδιο;

Έχει βοηθήσει στο θέμα ταχύτητας και ακρίβειας, καθώς και στην προσομοίωση και απεικόνιση των έργων.

Θα συμβουλεύατε κάτι τα νέα παιδιά που ασχολούνται με αυτό και έχουν ως πρόσθετο εργαλείο το AI στα χέρια τους;

Να έχουν στο μυαλό τους πως το ΑΙ δημιουργεί εικόνες και όχι design. Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των Αρχιτεκτόνων και της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Τι αξίζει περισσότερο από το ταλέντο στον σχεδιασμό;

Το ανοιχτό μυαλό και η αίσθηση του απρόσμενου.

Ποιος άνθρωπος είχε τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω σας;

Από ιστορικούς Αρχιτέκτονες ο Carlo Scarpa. Από τους εν ζωή Αρχιτέκτονες, ο Norman Foster, μιας και η θητεία μας στο γραφείο του ήταν καταλυτική για την επαγγελματική μας εξέλιξη.

Ποιος είναι ένας νέος άνθρωπος του χώρου που πιστεύετε πως το μέλλον του διαγράφεται λαμπρό;

Το γραφείο “THISS Studio” στο Λονδίνο, με το οποίο και συνεργαζόμαστε στη νέα μόνιμη έκθεση “Wonderlab” για το Science Museum.

Τι σας βοηθά να επανέρχεστε όταν μια ημέρα πάει στραβά;

Μέχρι σήμερα δεν έχει συμβεί να είμαστε και οι δύο στεναχωρημένοι ή απογοητευμένοι ταυτόχρονα, οπότε ο ένας εμψυχώνει τον άλλο σε μια δύσκολη κατάσταση.

Η ζωή μας θα ήταν ομορφότερη αν...

Οι πόλεις μας ήταν πιο καλοσχεδιασμένες.

Τι παίζει στο repeat στα ηχεία σας όταν σχεδιάζετε;

Αυτή την περίοδο το καινούργιο άλμπουμ της Raye.

Αγαπημένο αρχιτεκτονικό έργο, “don’t miss” ταινία και βιβλίο στο κομοδίνο;

To Castelvecchio του Carlo Scarpa και το Park Armoury των Herzog de Meuron.
Από πρόσφατες ταινίες το “Dune” και το “Father, Mother, Sister, Brother”.
Πρόσφατο βιβλίο στο κομοδίνο “The Craftsman” του Richard Sennett.

Κεντρική Φωτογραφία: Ben Blossom