Η μουσική μπορεί να γίνει ένας κοινός τόπος συνάντησης, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι προέρχονται από διαφορετικές χώρες, κουβαλούν διαφορετικές μνήμες και έχουν μεγαλώσει με διαφορετικές μουσικές αναφορές. Αυτή ακριβώς τη δύναμη ανέδειξε η συναυλία του Ibrahim Maalouf στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026. Ο σπουδαίος Γαλλολιβανέζος τρομπετίστας και συνθέτης βρέθηκε στη σκηνή της αίθουσας «Χρήστος Λαμπράκης» μαζί με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και τη μοναδική παρουσίαση του Νίκου Αλιάγα, σε μια μουσική συνάντηση που εξάντλησε τα εισιτήρια και κέρδισε το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Η βραδιά δεν περιορίστηκε σε μια διαδοχή μουσικών ερμηνειών, αλλά εξελίχθηκε σε μια συνάντηση διαφορετικών ηχητικών κόσμων, με την τρομπέτα του Maalouf να συνομιλεί με τον πλούσιο ήχο της ορχήστρας και να αναδεικνύει τη χαρακτηριστική προσέγγισή του στη σύγχρονη μουσική.

Όταν η μουσική αφηγείται ιστορίες

Την αίθουσα πλημμύρισαν ηχητικά αγαπημένες συνθέσεις από τη δισκογραφία του καλλιτέχνη, όπως τα “Au Revoir”, “True Sorry”, “Beirut”, “Fly With Me”, “Love Anthem” και “Red and Black Light”. Κάθε κομμάτι αποτέλεσε μια διαφορετική αφετηρία για μουσικές εναλλαγές, όπου οι ανατολίτικες επιρροές συναντούσαν την jazz, την κλασική μουσική και τον αυτοσχεδιασμό. Τη μουσική διεύθυνση της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ είχε ο Στάθης Σούλης, ενώ την ενορχήστρωση υπέγραψε ο Δημήτρης Μαθιόπουλος. Στη σκηνή συμμετείχε επίσης ο κιθαρίστας François Delporte, συμπληρώνοντας το μουσικό σύνολο.

Μια συζήτηση με τον Νίκο Αλιάγα που έδωσε άλλη διάσταση στη βραδιά

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρουσία του Νίκου Αλιάγα, ο οποίος ανέλαβε την παρουσίαση της συναυλίας, προσθέτοντας ένα διαφορετικό στοιχείο στη μουσική εμπειρία. Σε μια σκηνική συνθήκη που θύμιζε περισσότερο μια ζεστή συνάντηση παρά μια τυπική παρουσίαση, ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής συνομίλησε με τον καλλιτέχνη ανάμεσα στις μουσικές ερμηνείες δίνοντας στο κοινό μια πιο ζωντανή εμπειρία της συναυλίας. Οι δυο τους κάθισαν σε έναν καναπέ και μοιράστηκαν ιστορίες από τη ζωή, τις καταβολές και τη δημιουργική του διαδρομή, επιτρέποντας στους παρευρισκόμενους να γνωρίσουν τον άνθρωπο πίσω από την τρομπέτα. Ο Αλιάγας στάθηκε ιδιαίτερα στη σχέση του Maalouf με την Ελλάδα, ενώ η συζήτηση ανέδειξε και τις πολιτισμικές συγγένειες ανάμεσα στις δύο χώρες. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο μουσικός, ένα από τα στοιχεία που μοιράζονται Έλληνες και Λιβανέζοι είναι το πάθος. Ξεχωριστή θέση στην αφήγησή του είχε και ο πατέρας του, ο οποίος εγκατέλειψε τον Λίβανο τη δεκαετία του 1960 και παραμένει μέχρι σήμερα σημαντική πηγή έμπνευσης για τον ίδιο.

Η ιστορία πίσω από το “Au Revoir” και η μουσική ως καταφύγιο

Γεννημένος στη Βηρυτό το 1980 και μεγαλωμένος στη Γαλλία, ο Ibrahim Maalouf έχει διαμορφώσει μια ξεχωριστή μουσική ταυτότητα, συνδυάζοντας στοιχεία της αραβικής μουσικής παράδοσης με την jazz και τη δυτική κλασική μουσική. Είναι, μάλιστα, γνωστός για τη χρήση μιας ιδιαίτερης τρομπέτας με τέταρτη βαλβίδα, την οποία σχεδίασε ο πατέρας του, Nassim Maalouf, ώστε να μπορεί να αποδίδει και τα χαρακτηριστικά μικροδιαστήματα της αραβικής μουσικής.

Στη συζήτηση με τον Νίκο Αλιάγα, ο μουσικός αποκάλυψε και την προσωπική ιστορία πίσω από το “Au Revoir”, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια του. Θυμήθηκε τις παιδικές του επισκέψεις στον Λίβανο και τη δυσκολία του να αποχαιρετά τον τόπο του κάθε φορά που επέστρεφε στη Γαλλία. Η αβεβαιότητα για το πότε θα ξαναβρεθεί εκεί τον έκανε να δυσκολεύεται να πει αντίο, μια εμπειρία που τελικά μετατράπηκε σε μουσική σύνθεση.

Για τον ίδιο, η μουσική λειτουργεί ως καταφύγιο. Όπως είπε χαρακτηριστικά στον Νίκο Αλιάγα: «Η μουσική είναι η σταθερά μου και ο αυτοσχεδιασμός το αντίδοτό μου απέναντι στην αβεβαιότητα. Ο αυτοσχεδιασμός σε μαθαίνει να μην μένεις μπλοκαρισμένος και κολλημένος σε μία και μόνη απάντηση για τα πράγματα. Όλοι μοιραζόμαστε τις ίδιες μελωδίες, απλώς είναι “ντυμένες” διαφορετικά. Ο αυτοσχεδιασμός σού προσφέρει όλα αυτά τα μαθήματα».

Το όραμά του είναι να δημιουργεί συναυλίες όπου οι διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους παύουν να υπάρχουν μπροστά σε μια κοινή συναισθηματική εμπειρία.

Αυτό ακριβώς συνέβη και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου η μουσική ξεπέρασε τα όρια της σκηνής, με τον Maalouf να παρασύρει το κοινό στη δική του δημιουργική γλώσσα, προσφέροντας μια μοναδική βραδιά που δύσκολα θα ξεχαστεί.

Κεντρική Φωτογραφία: Ο Ibrahim Maalouf, o Νίκος Αλιάγας και ο Στάθης Σούλης μοιράζονται τη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών | ΕΡΤ