Tο Art Deco έρχεται πιο κοντά στη μαγεία του Μαρακές μέσα από ένα παριζιάνικο διαμέρισμα

Ήταν ένα διαμέρισμα στο Παρίσι που αρχικά δεν διέθετε ιδιαίτερο χαρακτήρα, αλλά μεταμορφώθηκε σε μια κατοικία με έντονη σχεδιαστική ταυτότητα. Η Lauranne Elise Schmitt, interior designer με επαγγελματική διαδρομή στον χώρο της μόδας και της πολυτέλειας, αντιμετώπισε τα 100 τ.μ. ως μια ευκαιρία να συνδέσει διαφορετικές πολιτισμικές αναφορές μέσα από την αρχιτεκτονική και τα υλικά. Η αφετηρία ήταν το Art Deco, όμως η τελική εικόνα διαμορφώθηκε και από την αγάπη της ιδιοκτήτριας για το Μαρακές. Το αποτέλεσμα αποφεύγει την αναπαραγωγή μιας συγκεκριμένης εποχής και επενδύει σε μια πιο προσωπική εκδοχή της διακοσμητικής πολυτέλειας.

Η αρχιτεκτονική ως αφετηρία

Όταν η Schmitt επισκέφθηκε για πρώτη φορά το διαμέρισμα, οι λευκοί τοίχοι και η ουδέτερη διακόσμηση είχαν αφήσει ελάχιστα περιθώρια για να διακρίνει κανείς την προσωπικότητά του. Εκείνο που άξιζε να διατηρηθεί ήταν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που είχαν απομείνει, όπως τα γύψινα πλαίσια και τα γείσα στην είσοδο, στο σαλόνι και στα υπνοδωμάτια. Η σχεδιαστική παρέμβαση στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε ειδικά σχεδιασμένες κατασκευές. Από τον καναπέ μέχρι το χαλί του σαλονιού, πολλά στοιχεία δημιουργήθηκαν για τις συγκεκριμένες αναλογίες των χώρων, ώστε το σύνολο να αποκτήσει συνοχή χωρίς να χαθεί η ιδιαιτερότητά του. Αντί για μια απλή ανακαίνιση, προέκυψε μια ολοκληρωμένη σύνθεση, όπου η αρχιτεκτονική, τα έπιπλα και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες σχεδιάστηκαν σε στενή σχέση μεταξύ τους.

Η γοητεία του Art Deco σε νέους τόνους

Η αισθητική της δεκαετίας του ’30 εκφράζεται μέσα από τη γεωμετρία, τις συμμετρίες και τις επιφάνειες που αντανακλούν το φως. Ωστόσο, η Schmitt απομακρύνεται από την ψυχρή, αυστηρή εκδοχή του στιλ, επιλέγοντας μια θερμότερη χρωματική παλέτα με αποχρώσεις του μελιού, του μπρονζέ, του κεχριμπαριού και του βαθιού ροζ. Στο σαλόνι, οι τοίχοι είναι βαμμένοι στην απόχρωση Bois de Rose της Ressource, ενώ η αντίθεση ανάμεσα στη ματ επιφάνεια και στο γυαλιστερό ταβάνι προσθέτει βάθος. Ένα τζάκι με επένδυση από δρυ βαμμένη σε τόνο μαονιού λειτουργεί ως κεντρικό σημείο του χώρου. Δίπλα του, ένας custom καναπές της Léa Zeroil, ένα vintage φωτιστικό δαπέδου Lunel της δεκαετίας του ’50 και μια Murano Palmette λάμπα συνθέτουν μια εικόνα που ισορροπεί ανάμεσα στο συλλεκτικό design και την καθημερινή άνεση.

Μια κουζίνα με χρυσές αντανακλάσεις

Στην κουζίνα και την τραπεζαρία, το παιχνίδι των υλικών γίνεται ακόμη πιο έντονο. Το βλέμμα οδηγείται στην πλάτη της κουζίνας, όπου τα παραδοσιακά μαροκινά zellige πλακάκια συνδυάζονται με φύλλα χρυσού, δημιουργώντας μια επιφάνεια με χειροποίητη υφή και διακριτικές αντανακλάσεις. Η σύνθεση πλαισιώνεται από μια καμάρα από δρυ σε γυαλιστερό φινίρισμα μαονιού, η οποία λειτουργεί ως αρχιτεκτονικό όριο ανάμεσα στις διαφορετικές ζώνες. Οι πάγκοι της κουζίνας είναι από μάρμαρο Rosso Alba, ενώ το τραπέζι συνδυάζει δρυ με Calacatta Viola, του οποίου οι έντονες μπορντό νευρώσεις προσθέτουν χρωματικό βάθος. Ένα φωτιστικό από αλουμίνιο και ορείχαλκο του David Marshall, από τη δεκαετία του ’70, συμπληρώνει τη σύνθεση. Για να αποφευχθεί η μονοτονία των θερμών αποχρώσεων, το ύφασμα σε γαλάζιο τόνο στον πάγκο της τραπεζαρίας εισάγει μια πιο δροσερή αντίθεση.

Το μπάνιο θυμίζει ιδιωτικό χαμάμ

Η αναφορά στο Μαρακές γίνεται πιο άμεση στο κυρίως μπάνιο, το οποίο σχεδιάστηκε με τη λογική μιας μικρής σουίτας ξενοδοχείου. Γύρω από την μπανιέρα, τα zellige πλακάκια σε απαλές αποχρώσεις του καφέ, της ώχρας και του μπορντό συνδυάζονται με λεπτομέρειες από φύλλα χρυσού. Το Calacatta Viola επανεμφανίζεται, αυτή τη φορά δίπλα σε κεραμικά στοιχεία σε κερασί και ένθετα από ροζ μάρμαρο Βερόνας. Η ατμόσφαιρα ολοκληρώνεται με ένα vintage φωτιστικό από ορείχαλκο και γυαλί Murano, ενώ το θερμαινόμενο δάπεδο ενισχύει την αίσθηση ενός χώρου αφιερωμένου στη χαλάρωση.

Οι λεπτομέρειες που δένουν τη συνοχή

Η ενότητα του σπιτιού δεν προκύπτει από την επανάληψη των ίδιων στοιχείων, αλλά από τις προσεκτικά μελετημένες μεταβάσεις ανάμεσα στα υλικά. Το δάπεδο από καπνιστή δρυ συνεχίζεται στον διάδρομο προς τα υπνοδωμάτια, όπου παρεμβάλλονται πάλι zellige πλακάκια σε τόνους μελιού, μπρονζέ και μαύρου. Οι μεταλλικές λεπτομέρειες εμφανίζονται σε διαφορετικές μορφές, από τα φωτιστικά και τα μωσαϊκά των ντουλαπιών μέχρι τις αντανακλαστικές επιφάνειες που συναντώνται στους πιο ιδιωτικούς χώρους.

Στο υπνοδωμάτιο, το Bois de Rose επιστρέφει στους τοίχους, ενώ η custom κεφαλή του κρεβατιού ντύνεται με ύφασμα της Dedar. Οι πιο σκούρες αποχρώσεις στα λευκά είδη και στις κουρτίνες ενισχύουν την αίσθηση θαλπωρής, χωρίς να διακόπτουν τη συνέχεια με το υπόλοιπο σπίτι.

Η κατοικία της Schmitt δεν βασίζεται στην εντυπωσιακή παρουσία ενός μεμονωμένου αντικειμένου. Η ταυτότητά της διαμορφώνεται από τη συνάντηση διαφορετικών αναφορών, από τη γαλλική αρχιτεκτονική παράδοση μέχρι τη χειροποίητη κεραμική του Μαρακές, ενώ το Art Deco αποκτά μια πιο σύγχρονη και οικεία έκφραση.