Μέσα σε μία εποχή που η εσωστρέφεια και η έλλειψη ενσυναίσθησης, δυστυχώς, κυριαρχούν, υπάρχουν οι άνθρωποι που έχουν επιλέξει να κοιτούν και να προχωρούν προς το φως και να μοιράζονται τα «εργαλεία» τους γι' αυτήν τη διαδρομή με άλλους ανθρώπους που δυσκολεύονται αλλά επιθυμούν να ακολουθήσουν την ίδια πορεία.

Η Κατερίνα Ευστρατιάδου είναι μία από αυτούς. Μέσα από τις προσωπικές προκλήσεις που αντιμετώπισε από μικρή ηλικία αλλά και από τις εμπειρίες στη συνέχεια της ζωής της, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ψυχική υγεία μέσα από μία σειρά εργαλειών που συμπεριλαμβάνουν τον οραματισμό σε συνδυασμό με την ενεργειακή σύνδεση νου και ψυχής, το NLP (νευρογλωσσικός προγραμματισμός), το EFT (τεχνικές συναισθηματικής απελευθέρωσης), την υπνοθεραπεία (Rapid Transformational Therapy) και την ενεργειακή θεραπεία. 

Πού σας πετυχαίνουμε αυτήν την περίοδο; 

Σε ένα μεταβατικό σημείο, εκεί όπου η εξέλιξη συναντά τη δημιουργία. Επαναπροσδιορίζω και χτίζω, όχι βιαστικά, αλλά συνειδητά, τα κανάλια επικοινωνίας μου στο TikTok και το YouTube, ενώ παράλληλα δουλεύω με ανθρώπους που είναι έτοιμοι να γνωρίσουν και να αγαπήσουν ουσιαστικά τον εαυτό τους. Αυτή η διαδικασία είναι για μένα η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης.

Με τρεις λέξεις, πώς θα περιγράφατε τη φιλοσοφία στη δουλειά σας;

Συνειδητότητα. Αλήθεια. Μεταμόρφωση.

Κι αν έπρεπε να δώσετε έναν ορισμό στο life coaching, ποιος θα ήταν αυτός;

Το life Coaching δεν είναι απλώς μια διαδικασία εξέλιξης. Είναι μια επιστροφή στον αυθεντικό εαυτό. Εκεί όπου δεν υπάρχουν φόβοι που σε ορίζουν, αλλά επιλογές που σε εκφράζουν, εκεί όπου οι περιοριστικές πεποιθήσεις δίνουν τη θέση τους στην ελευθερία σκέψης και την υπεύθυνη δράση.

Τι παίζει στο repeat στα ηχεία σας όταν εργάζεστε;

Μουσική που ανοίγει χώρο στο μυαλό και την ψυχή. Ο Μότσαρτ για μένα είναι μια μορφή νοητικής ευθυγράμμισης , με βοηθά να σκέφτομαι καθαρά και να νιώθω βαθιά ήδη από την παιδική μου ηλικία. Είναι το φυσικό μου ηρεμιστικό.

Ποιος άνθρωπος είχε τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω σας;

Η γιαγιά μου. Δεν ήταν αυτά που έλεγε, ήταν ο τρόπος που υπήρχε. Μια ήρεμη δύναμη, μια βαθιά θηλυκή παρουσία που δημιουργούσε από το τίποτα, χωρίς θόρυβο. Από εκείνη έμαθα ότι η αληθινή δύναμη δεν φωνάζει, απλώς υπάρχει. Αυτή η γυναίκα ήξερε σοφά την δύναμη της κινητοποίησης και όχι της κριτικής, ήθελα να κάνω καλύτερα και να γίνω καλύτερη χωρίς τον φόβο της απόρριψης ή της κριτικής που είχα από άλλα άτομα του περιβάλλοντός μου.

Ποια «αποτυχία» σας αποδείχθηκε τελικά δώρο;

Η συνεχής, επίπονη αποτυχία να μείνω έγκυος. Σήμερα ξέρω ότι κάθε φορά που κάτι «δεν πήγε όπως ήθελα», με οδηγούσε ακριβώς εκεί που έπρεπε να είμαι: στη μητρότητα και στον σκοπό ζωής που υπηρετώ τώρα. Η ζωή συχνά ξέρει καλύτερα από εμάς.

Ποιο κομμάτι της διαδικασίας της δουλειάς σας είναι το αγαπημένο σας;

Η σιωπηλή στιγμή που κάτι «κουμπώνει» μέσα στον άλλον. Δεν είναι θεαματική, αλλά είναι βαθιά. Το βλέπεις στο βλέμμα του. Εκεί γεννιέται η αλλαγή, ανάμεσα στη χαρά και το απελευθερωτικό κλάμα της σύνδεσης.

Κι όταν η σύνδεση με τον «ασθενή» σας δεν έρχεται, τι κάνετε;

Δεν τη χρησιμοποιώ τη λέξη «ασθενής», προτιμώ τη σύνδεση δύο ανθρώπων. Και αυτή τη σύνδεση δεν την κυνηγάω ποτέ. Δημιουργώ απλώς τον χώρο για να συμβεί. Με παρουσία, αποδοχή και υπομονή. Οι πιο αληθινές συνδέσεις δεν πιέζονται ,αποκαλύπτονται.

Αν αύριο σας έπαιρναν τον τίτλο “life coach” τι θα συνεχίζατε να κάνετε έτσι κι αλλιώς;

Δεν μου αρέσει να δίνω ενέργεια σε σενάρια που δεν αντιστοιχούν στα όνειρά μου. Ωστόσο, θα έκανα ακριβώς το ίδιο: θα άκουγα, θα καθοδηγούσα και θα υπενθύμιζα στους ανθρώπους τη δύναμή τους. Για μένα δεν είναι επάγγελμα, είναι τρόπος να βλέπω τον κόσμο.

Ποιο ρίσκο τολμήσατε και δεν το μετανιώσατε;

Το να επενδύσω στην εκπαίδευσή μου στην Υπνοθεραπεία (RTT) με τη Marisa Peer κατά τη διάρκεια του Covid, όταν όλα γύρω κατέρρεαν. Εμπιστεύτηκα την εσωτερική μου φωνή χωρίς «λογικές» αποδείξεις και αυτό το ρίσκο απέδωσε καρπούς, βοηθώντας έκτοτε πολύ κόσμο σε βαθύ υποσυνείδητο επίπεδο.

Ποιον άτυπο κανόνα της ζωής απολαμβάνετε να σπάτε;

Πιστεύω ότι τα πάντα είναι δυνατά για αυτόν που θα πιστέψει και θα προσπαθήσει. Την ιδέα ότι πρέπει να περιορίζουμε τα όνειρά μας για να είμαστε «ρεαλιστές”» την έχω σπάσει εδώ και πολύ καιρό. Για μένα, ο αληθινός ρεαλισμός είναι να αναγνωρίζεις τη δύναμη που έχεις να δημιουργείς. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μέσα μας υπέροχες δυνάμεις, αυτός είναι ο κανόνας.

Τι αξίζει περισσότερο από το ταλέντο στον τομέα σας;

Η αφοσίωση και η συνέπεια. Χωρίς δουλειά και προσήλωση στον στόχο, το ταλέντο παραμένει απλώς ένα κερασάκι σε μια φανταστική τούρτα που δεν δημιουργήθηκε ποτέ.

Τι δε διαπραγματεύεστε πια όπως παλιά;

Την ενέργειά μου, τον χρόνο μου και την εσωτερική μου ισορροπία. Αυτά είναι η βάση για οτιδήποτε δημιουργώ.

Τι σας βοηθά να επανέρχεστε όταν μια μέρα πάει στραβά;

Μια μικρή παύση, μια βαθιά ανάσα και η υπενθύμιση ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια για να είναι ουσιαστικά.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο «όχι» που έχετε μάθει να λέτε;

Το «όχι» σε ανθρώπους που δεν είναι έτοιμοι να αναλάβουν την ευθύνη της αλλαγής τους. Δεν μπορείς να τραβήξεις κάποιον μπροστά αν ο ίδιος επιλέγει να μένει πίσω.

Η ζωή μας θα ήταν ομορφότερη αν...

Εμπιστευόμασταν λίγο περισσότερο τον εαυτό μας και λίγο λιγότερο τους φόβους μας.

Υπήρχε κάποιο άλλο σχέδιο στη ζωή σας πριν ασχοληθείτε με το life coaching;

Η απώλεια του πατέρα μου στα 15 μου με έσπρωξε από νωρίς σε δρόμους αναζήτησης και κατανόησης της ανθρώπινης φύσης. Με κάποιον τρόπο, όλες οι διαδρομές μου κατέληγαν εδώ.

Όταν κλείνει η πόρτα του γραφείου σας πού και πώς σας βρίσκουμε;

Σε απλές στιγμές, εκεί που υπάρχει μόνο παρουσία. Με τον γιο μου, να βλέπουμε κινηματογράφο ή να ακούμε μουσική την οποία αγαπάει και σπουδάζει και ο ίδιος ή απλώς απολαμβάνοντας τη σιωπή.

Ως life coach ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι που καλείστε να αντιμετωπίσετε;

Να κρατάω τον καθρέφτη μπροστά στον άλλον με απόλυτη αλήθεια αλλά και ενσυναίσθηση. Η αλήθεια απελευθερώνει, αλλά η αποδοχή της δεν είναι πάντα μια εύκολη διαδικασία.

Πιστεύετε ότι η ενασχόληση με την ψυχική υγεία είναι ανάγκη ή μόδα;

Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη που για δεκαετίες καταπιεζόταν. Σήμερα απλώς επιτρέπουμε στον εαυτό μας να την αναγνωρίσει και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα τεράστιο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.