Η Δέσποινα Πέττα έχει ενώσει την πρωτεύουσα με ένα από τα πιο όμορφα νησιά της χώρας, τα Κύθηρα, μέσα από έναν μαγικό και δημιουργικό τρόπο. Το fashion brand Σπαραγουάη φέρνει λίγο από το χρώμα του καλοκαιριού στους γκρίζους χειμώνες μας, ενώ ο άνθρωπος πίσω από αυτό λατρεύει την διαδικασία της δημιουργίας και να εξιστορεί όμορφα παραμύθια. Η Σπαραγουάη αντλεί έμπνευση από την καθημερινότητα και όταν λείπει από το σπίτι της στα Κύθηρα θα τη βρε κανείς στην όμορφη Κυψέλη.

Πού σε πετυχαίνουμε αυτήν την περίοδο;

Στην Αθήνα και πιο συγκεκριμένα στο νέο μου κατάστημα στην Κυψέλη. Η φιλοσοφία της Σπαραγουάης είναι να ταξιδεύει, επομένως αυτό το νέο σημείο είναι ένα ακόμη βήμα στο ταξίδι της. Ένας χώρος όπου το brand συναντά τους συνοδοιπόρους του και συνεχίζει να εξελίσσεται.

Με τρεις λέξεις, πώς θα περιέγραφες τη σχεδιαστική φιλοσοφία σου;

Χρώμα. Ελευθερία. Ταξίδι.

Κι αν έπρεπε να δώσεις έναν ορισμό στην μόδα, ποιος θα ήταν αυτός;

Ο τρόπος του να αφηγείσαι ποιος είσαι, χωρίς να χρειάζεται να πεις λέξη.

Τι παίζει στο repeat στα ηχεία σου όταν σχεδιάζεις;

“She is a Rainbow” των Rolling Stones και το «Πέφτω και Σηκώνομαι» του αγαπημένου μου Εισβολέα.

Ποιος άνθρωπος είχε τη μεγαλύτερη επιρροή επάνω σου;

Το πιο σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας του brand είναι το γεγονός ότι πάντα ήμουν ανοιχτή να ακούω τη γνώμη των πελατών μου και να δημιουργώ αυτά που μου ζητούν. Αλλά αν θέλετε άνθρωπο συγκεκριμένο αυτός είναι η μητέρα μου. Έραβε και έπλεκε από πάντα, έστω και ερασιτεχνικά. Αυτό την ηρεμούσε. Εκείνη λοιπόν μου έδωσε και την πρώτη έμπνευση. Κυρίως μου έμαθε να τολμώ και να δημιουργώ χωρίς φόβο.

Υπάρχει κάποιος νέος σχεδιαστής που σε εμπνέει;

Πολλοί, αλλά κυρίως αυτοί που δουλεύουν με προσωπική ταυτότητα και όχι με trends.

Ποια «αποτυχία» σου αποδείχθηκε τελικά δώρο;

Η «αποτυχία» μου να ασχοληθώ τελικά με το θέατρο, παρότι δούλευα και το σπούδασα. Εκείνη την περίοδο το είδα σαν μια ανατροπή και απογοήτευση, όμως στην πραγματικότητα ήταν ένα από τα «τυράκια» που σου δίνει η ζωή - μια δυσκολία που σε οδηγεί αλλού. Μέσα από αυτή τη διαδρομή στράφηκα στη μόδα βρίσκοντας από την αρχή τον εαυτό μου και τελικά αποδείχτηκε μοναδική ευκαιρία να γίνει η βασική μου δουλεία και να πατήσω στα πόδια μου.

Ποιο κομμάτι της διαδικασίας της δουλειάς σου είναι το αγαπημένο σου;

Η στιγμή που μια ιδέα από το μυαλό παίρνει σάρκα και οστά σε πραγματικό ρούχο.

Κι όταν η έμπνευση δεν έρχεται, τι κάνεις;

Χρησιμοποιώ τα εργαλεία του ηθοποιού. Βγες έξω και παρατήρησε. Η έμπνευση κρύβεται στην καθημερινότητα.

Αν αύριο σου έπαιρναν τον τίτλο «σχεδιαστής», τι θα συνέχιζες να κάνεις έτσι κι αλλιώς;

Δεν ένιωσα ποτέ απαραίτητα «σχεδιάστρια» . Ίσως επειδή δεν το έχω σπουδάσει - και στην κοινωνία που ζούμε αυτό συχνά είναι που σου δίνει και τον τίτλο. Για εμένα όμως η δημιουργία λειτουργεί αλλιώς. Συνδυάζω όλα όσα έχω μάθει και έχω ζήσει μέσα στα ρούχα μου, βγάζοντας ένα κομμάτι του εαυτού μου. Οπότε κι αν μου έπαιρναν τον τίτλο θα συνέχιζα με τον ίδιο τρόπο ακολουθώντας τη διαδρομή που τελικά με έφερε στην δική μου Σπαραγουάη.

Ποιο ρίσκο τόλμησες και δεν το μετάνιωσες;

Το να ακολουθήσω το ένστικτό μου και να ανοίξω το μαγαζί μου στα Κύθηρα το 2019. Πάντα ήθελα να βρίσκομαι στο Τσιρίγο μου, όπως το λέμε εμείς. Πολλοί πιστεύουν ότι οι ευκαιρίες βρίσκονται μόνο στις μεγάλες πόλεις, αλλά για εμένα το νησί είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.

Ποιον άτυπο κανόνα της ζωής απολαμβάνεις να σπας;

Τον καθωσπρεπισμό.

Τι αξίζει περισσότερο από το ταλέντο;

Η αγάπη γι’ αυτό που κάνεις και η αλήθεια με την οποία το στηρίζεις.

Τι δε διαπραγματεύεσαι πια όπως παλιά;

Δε διαπραγματεύομαι το δίκιο και την ιδεολογία του «ΤΙΠΟΤΑ». Το «τίποτα» είναι ανίκητο. Προτιμώ να έχεις μια άποψη και να τη στηρίζεις παρά να κάνεις ό,τι κάνουν όλοι.

Τι σε βοηθά να επανέρχεσαι όταν μια μέρα πάει στραβά;

Οι άνθρωποι μου και ένα καλό τρέξιμο.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο «όχι» που έχεις μάθει να λες;

Στους φίλους μου και στους κοντινούς μου ανθρώπους. Δε θέλω να τους στεναχωρώ - μάλλον είμαι λίγο pleaser… ( αν και το έχω διορθώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια). Στη δουλειά αντίθετα λέω πολύ εύκολα «όχι».

Η ζωή μας θα ήταν ομορφότερη αν…

Ήμασταν πιο καλοπροαίρετοι και κρατούσαμε λίγη από την ηρεμία της νησιώτικης ζωής.

Ποια η γνώμη σου για τη σημερινή επαφή της τεχνολογίας με την μόδα;

Η τεχνολογία σίγουρα βοηθά να ταξιδεύουν οι ιδέες πιο μακριά. Αλλά η ουσία της μόδας είναι ο άνθρωπος και φυσικά ο άνθρωπος που τη φορά.

Πώς είναι η ζωή στο νησί το καλοκαίρι και σε τι διαφέρει από αυτήν στην Αθήνα το χειμώνα;

Δε θα μπορούσα να την φανταστώ μόνο στην Αθήνα, αλλά ούτε και μόνο στα Κύθηρα. Νιώθω τυχερή για αυτόν τον συνδυασμό που έχω καταφέρει. Το καλοκαίρι στα Κύθηρα έχει φως, κόσμο, ενέργεια και μια αίσθηση ελευθερίας. Τον χειμώνα στην Αθήνα οι ρυθμοί είναι έντονοι, αλλά αυτή η αλλαγή πολλές φορές σου δίνει και μια νέα οπτική.

Όταν κλείνει η πόρτα του ατελιέ τι μένει;

Η Σπαραγουάη στην καρδιά μου.

Αν έπρεπε να πάρουμε ένα στοιχείο από τη σημερινή επικαιρότητα για να εμπνευστούμε/ σχολιάσουμε ποιο θα ήταν και γιατί;

Το πόσο εύκολα ξεχνάμε. Ξεχνάμε ποιο είμαστε και τι συμβαίνει γύρω μας και συχνά κοιτάμε μόνο ό,τι αφορά τον εαυτό μας. Ίσως αξίζει να δούμε πως ζουν στην ονειρική μας «Σπαραγουάη», εκεί όπου η ενσυναίσθηση είναι το παν.

Αγαπημένη έκθεση, "don’t miss" ταινία και βιβλίο στο κομοδίνο;

Θα πω αγαπημένο εκθεσιακό κέντρο είναι το Centre Pompidou στο Παρίσι. Μου αρέσει η ενέργεια του, όποτε το επισκέπτομαι και το πόσο ζωντανά και διαδραστικά παρουσιάζουν τη σύγχρονη τέχνη. Ως ταινία θα διάλεγα το “La Vitta e Bella”, ενώ το βιβλίο στο κομοδίνο μου είναι το θεατρικό Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ.

Ποιο είναι το story πίσω από το «Σπαραγουάη»;

Να σας πω μια ιστορία;

Ένα όνομα από ένα παιδικό βίωμα. Κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι προς την ονειρική… Σπαραγουάη.

Η αγαπημένη παραλία της Δέσποινας είναι το Σπαραγαρίο στα Κύθηρα. Από τότε που ήταν μικρή, κανένας δεν μπορούσε να πει σωστά το όνομα της παραλίας.

«Σπαρα-τι;»

«Σπαρα-γα-τι;;»

«Σπαρα-what;;;»

Εκείνη λοιπόν, μαζί με τους αγαπημένους της φίλους, έλεγε:

«Πάμε Σπαραγουάη;»

Κι έτσι γεννήθηκε μια Χώρα.

Στα Κύθηρα, στο νησί της ουτοπίας, στο νησί της Αφροδίτης, στο νησί των ονείρων της — στο νησί που αγαπάει μέχρι την Ουρουγουάη κι ακόμα παραπέρα — γεννήθηκε αυτή η φανταστική χώρα της Σπαραγουάης. Ένα μέρος που μπορεί να γίνει καταφύγιο και προορισμός για πολλούς ονειροπόλους. Μεγαλώνοντας, η Δέσποινα κράτησε ζωντανή αυτή τη χώρα και κάποια στιγμή, μέσα στα στενά της Χώρας Κυθήρων, αποφάσισε να της δώσει σάρκα και οστά. Έτσι γεννήθηκε η Sparagouay, ένα μικρό μαγαζάκι που έμοιαζε με πύλη προς εκείνον τον παιδικό κόσμο.

Και το ταξίδι συνεχίστηκε…

Η Σπαραγουάη άνοιξε έναν ακόμη μικρό σταθμό στην Αθήνα, στην περιοχή της Κυψέλης, μεταφέροντας λίγη από τη μαγεία του νησιού και στην πόλη.

Φεύγοντας από τα Κύθηρα — ή περνώντας από την Κυψέλη — ίσως με ένα μικρό αναμνηστικό από τη Σπαραγουάη, κουβαλάς κάτι περισσότερο από ένα αντικείμενο. Κουβαλάς την υπόσχεση ότι η Σπαραγουάη υπάρχει, όχι σε γεωγραφικούς άτλαντες, αλλά σε εκείνο το κομμάτι της ψυχής που ξέρει να ονειρεύεται.

Γιατί, στο τέλος, οι πιο όμορφες χώρες είναι αυτές που δεν χωράνε σε σύνορα.