Η Μπιενάλε Βενετίας επιστρέφει για την 61η διοργάνωσή της, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της ως το κορυφαίο παγκόσμιο γεγονός σύγχρονης τέχνης. Στην καρδιά της Βενετίας, από τις 9 Μαΐου έως 22 Νοεμβρίου 2026, καλλιτέχνες, επιμελητές και κοινό συναντιούνται για να χαρτογραφήσουν τις νέες κατευθύνσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας, σε μια διοργάνωση που φέτος αναμένεται πιο πολιτική, πιο πειραματική και πιο διεπιστημονική από ποτέ.

Παρακάτω, οι κορυφαίες εκθέσεις...

In Minor Keys (Arsenale/Giardini) | Castello (έως 22 Νοεμβρίου 2026)

Η κεντρική έκθεση της φετινής διοργάνωσης, με τίτλο “In Minor Keys”, αναπτύσσεται στους χώρους του Arsenale και των Giardini, προτείνοντας μια πιο στοχαστική και πολυφωνική προσέγγιση στη σύγχρονη τέχνη. Αντί για μεγαλειώδεις αφηγήσεις, η έκθεση εστιάζει σε «μικρές κλίμακες» - χειρονομίες, αφηγήσεις και πρακτικές που αναδεικνύουν τη λεπτότητα, την ευθραυστότητα και τη συναισθηματική ένταση του σύγχρονου κόσμου. Μέσα από έργα που κινούνται ανάμεσα στο προσωπικό και το πολιτικό, το “In Minor Keys” επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ιστορία, την κοινότητα και τη σχέση μας με το περιβάλλον.

Tide of Returns | Ocean Space (έως 11 Οκτωβρίου 2026)

Στον ιδιαίτερο χώρο του Ocean Space, η έκθεση “Tide of Returns” αναδεικνύεται σε μία από τις πιο πολιτικά και θεωρητικά φορτισμένες προτάσεις της χρονιάς. Με επίκεντρο τη θάλασσα ως πεδίο ιστορικής μνήμης, η έκθεση διερευνά την έννοια της «επιστροφής» όχι ως απλή γεωγραφική μετακίνηση, αλλά ως διαδικασία αποκατάστασης πολιτισμικών, κοινωνικών και οικολογικών δεσμών. Μέσα από εγκαταστάσεις, περφόρμανς και συλλογικές πρακτικές, καλλιτέχνες και ερευνητές αναστοχάζονται ζητήματα αποαποικιοποίησης, περιβαλλοντικής κρίσης και μετακίνησης πληθυσμών. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυεπίπεδο αφήγημα που μετατρέπει τον εκθεσιακό χώρο σε τόπο εμπειρίας και συμμετοχής.

Lorna Simpson. Third Person | Punta della Dogana (έως 22 Νοεμβρίου 2026)

Στο Punta della Dogana, η Lorna Simpson παρουσιάζει την πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή έκθεση αφιερωμένη στη ζωγραφική της πρακτική. Με περίπου 50 έργα, η έκθεση “Third Person” αποτυπώνει τη μετάβαση της καλλιτέχνιδας από τη φωτογραφία στη ζωγραφική, διατηρώντας ωστόσο τον πυρήνα της έρευνάς της γύρω από τη μνήμη, τη φυλή και την ταυτότητα. Οι μορφές της εμφανίζονται αποσπασματικές και συχνά αινιγματικές, δημιουργώντας ένα πεδίο όπου το προσωπικό και το συλλογικό παρελθόν διασταυρώνονται. Η Simpson ανατρέπει τις συμβάσεις της αναπαράστασης, προτείνοντας εικόνες που μοιάζουν ταυτόχρονα οικείες και ασταθείς.

The Only True Protest is Beauty | Fondazione Dries Van Noten (έως 4 Οκτωβρίου 2026)

Το Fondazione Dries Van Noten παρουσιάζει την έκθεση "The Only True Protest is Beauty", η οποία φιλοξενείται στη Βενετία έως τις 4 Οκτωβρίου 2026. Εμπνευσμένος από τον ακτιβιστή Phil Ochs, ο τίτλος προσεγγίζει την ομορφιά ως καταλύτη έντασης, πρόκλησης και μεταμόρφωσης. Σε επιμέλεια του Dries Van Noten σε συνεργασία με τον Geert Bruloot, η έκθεση αντιμετωπίζει τη δεξιοτεχνία ως γλώσσα έκφρασης και ως φορέα συναισθήματος. Έργα από τη μόδα, το κόσμημα, το design, τις εικαστικές τέχνες, τη φωτογραφία, το γυαλί, την κεραμική και τον πειραματισμό με υλικά υπερβαίνουν τα όρια των παραδοσιακών κατηγοριών, και ανταποκρίνονται το ένα στο άλλο, αμφισβητώντας βεβαιότητες, ανατρέποντας προσδοκίες και αποκαλύπτοντας τη βαθιά ανθρώπινη διάσταση της δημιουργίας.

Peggy Guggenheim in London: The Making of a Collector | Peggy Guggenheim Collection (έως 19 Οκτωβρίου 2026)

Στο Peggy Guggenheim Collection, η έκθεση αφιερωμένη στην Peggy Guggenheim φωτίζει μια καθοριστική περίοδο της ζωής της, όταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1930 στο Λονδίνο, διαμόρφωσε τη συλλεκτική της ταυτότητα. Μέσα από έργα εμβληματικών καλλιτεχνών και σπάνιο αρχειακό υλικό, αναδεικνύεται η συμβολή της στη διαμόρφωση του μοντερνισμού. Η έκθεση λειτουργεί όχι μόνο ως ιστορική αναδρομή αλλά και ως υπενθύμιση του τρόπου με τον οποίο η προσωπική ματιά μιας συλλέκτριας μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την πορεία της τέχνης.

Jenny Saville | Ca’ Pesaro (έως 22 Νοεμβρίου 2026)

Στο Ca’ Pesaro, η Jenny Saville παρουσιάζει μια εκτενή έκθεση που επιβεβαιώνει τη θέση της ως μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες ζωγράφους. Οι μνημειακές συνθέσεις της εστιάζουν στο ανθρώπινο σώμα, αποδομώντας τις ιδανικές αναλογίες και αναδεικνύοντας τη σωματικότητα με ωμή ειλικρίνεια. Η υλικότητα της ζωγραφικής της, σε συνδυασμό με τις αναφορές στην ιστορία της τέχνης, δημιουργεί ένα έντονα σωματικό και σχεδόν γλυπτικό αποτέλεσμα, που φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με τη φυσικότητα και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Anish Kapoor | Palazzo Manfrin (έως 9 Αυγούστου 2026)

Στο Palazzo Manfrin, ο Anish Kapoor παρουσιάζει μια έκθεση που εστιάζει στις έννοιες του κενού, της ύλης και της αντίληψης. Τα έργα του, συχνά μνημειακά και εντυπωσιακά, δημιουργούν οπτικές ψευδαισθήσεις που απορροφούν τον θεατή, αλλοιώνοντας την αίσθηση του χώρου. Η χρήση χρώματος και επιφάνειας οδηγεί σε μια σχεδόν μεταφυσική εμπειρία, όπου τα όρια ανάμεσα στο αντικείμενο και το περιβάλλον καταρρέουν.

Marina Abramović – “Transforming Energy” | Gallerie dell’Accademia (έως 19 Οκτωβρίου 2026)

Στις Gallerie dell’Accademia, η Marina Abramović παρουσιάζει μια έκθεση-ορόσημο, καθώς γίνεται η πρώτη εν ζωή γυναίκα καλλιτέχνις που φιλοξενείται με τέτοια κλίμακα στον ιστορικό αυτό χώρο. Το “Transforming Energy” συνδέει το έργο της με την παράδοση της αναγεννησιακής τέχνης, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Μέσα από βίντεο, αρχειακό υλικό και νέες εγκαταστάσεις, η Abramović εξερευνά τη σωματική αντοχή, τη διάρκεια και την πνευματική διάσταση της performance.

Ελληνική συμμετοχή – Ανδρέας Αγγελιδάκης | Ελληνικό Περίπτερο (22 Νοεμβρίου 2026)

Στο Ελληνικό Περίπτερο, η Ελλάδα εκπροσωπείται από τον Ανδρέας Αγγελιδάκης με το έργο “Escape Room”. Η εγκατάσταση αντλεί από την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου για να εξετάσει τη σύγχρονη εμπειρία της πραγματικότητας μέσα σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται από ψηφιακά περιβάλλοντα και εικονικές αναπαραστάσεις. Συνδυάζοντας αρχιτεκτονικές δομές, gaming αισθητική και θεωρητικό υπόβαθρο, ο Αγγελιδάκης δημιουργεί έναν χώρο όπου ο θεατής καλείται να περιηγηθεί, να αλληλεπιδράσει και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με την εικόνα και τη γνώση.

Main photo: La Biennale di Venezia